بعضی از آدما ذاتن نوکر هستن، دیدم که میگم. آدمایی که تو خونه دائم از خانواده خودشون عصبی هستند یا دنبال بهونه میگردن تا داد و بیداد کنن ولی همین ادما جلوی غریبه چنان احترامی از خودشون به نمایش میذارن که پشمای طرف میریزه فکر میکنه رئیس جمهوری چیزیه. ذات ادمای نوکر صفت همینه تو خونه خودشون برای خانواده خودشون احترامی قائل نیستند و صرفا ابزاری برای تخلیه اعصاب خودشون میبینن ولی در مقابل بقیه چنان با احترام سر خم میکنن با ادب و مهربانی حرف میزنن اگه نشناسی شون فکر میکنی بهتر از این آدم تو دنیا نیست. خلاصه ذات آدم نوکر صف همینه فشارهای بیرونی رو در داخل خالی میکنن تا بتونن بیرون ذات کیری خودشونو با ظاهر اراسته از محبت خوب جلوه بدن.
نمیدونم واسه چی شاید کمبود ذاتی کودکی یا هرچی خودشونو با احترام بقیه پر میکنن. به هرحال چیزی از کیری بودنشون کم نمیشه
